Zainteresowanie tańcami ludowemi wzrosło w ostatnich czasach we wszystkich niemal krajach świata. Zarówno szeroka publiczność, jak też muzycy doszli do przekonania, że w pieśniach i tańcach ludowych drzemie mnóstwo momentów muzycznych, tematów wysoce oryginalnych i mogących przynieść sztuce ożywczy powiew. To też muzycy sięgają do tej nigdy nie wysychającej krynicy, jaką jest sztuka ludowa, opierając na tematach ludowych swoje nowe kompozycje.
Wyrazem tych prądów w choreografji i muzyce był wspaniały pokaz tańców narodowych, który odbył się w lecie b. r. w Nowym Jorku. Na błoniach w Prospect Park zjawiły się liczne pary taneczne, obejmujące ogółem 350 tancerzy i tancerek, a reprezentujące 50 narodów. Wykonały one wobec wielkich tłumów popisy taneczne, z których najciekawsze bodaj były: stary fiński taniec, datujący się sprzed tysiąca lat i odznaczający się oryginalnym rytmem, szwedzki taniec „Vava Madmal”, pochodzący z XVII wieku, jak również inny taniec szwedzki „Daldan”, wywodzący się z prowincji Dalarne, tańce perskie, a wkońcu taniec greckich górali i wiele innych. Tańce, które publiczność nowojorska ujrzała na wielkim festivalu tanecznym, odznaczały się wielką starożytnością i do dziś dnia stanowią one lokalną tradycję w swojej ojczyźnie.
Wielkie uznanie zyskał sobie nasz krakowiak, którego odtańczyła para dorodnych tancerzy w strojach krakowskich. Wszystkie pisma amerykańskie podkreśliły walory krakowiaka, wyrażając się ze szczerą życzliwością o tańcu, który w danej chwili reprezentował kulturę polską.
Kto zna psychologję Amerykanów, ten wie, że najbardziej skuteczną propagandą jest pokazanie szerokiej publiczności tamtejszej widowisk, symbolizujących dany naród, i że od dobrego ich wyniku zależy w wysokiej mierze opinja U. S. A. o tym kraju. Odnosi się to w pierwszym rzędzie do licznych występów naszych artystów w Stanach Zjednoczonych, lecz również do reprezentantów naszego sportu. Zacząwszy od koncertów Paderewskiego, a skończywszy na pokazie polskich tańców, wszystkie tego rodzaju imprezy mają dla naszej propagandy zagranicznej pierwszorzędne znaczenie.
Festival taneczny zainicjowany był przez p. Johna T. Vogla, a produkcjami tanecznemi polskiej grupy tancerzy kierowali Br. Matusz oraz Lola i Rita Rom.
Tygodnik AS nr 20, 14 lipca 1935 (s. 22)
